Gustav Mauritz Jägerstam odkrywa, że w poprzednim wcieleniu był Żydem
współczesnym Jezusowi. Pracuje u swego wuja Kajfasza jako tłumacz, dzięki czemu
jest świadkiem wydarzeń znanych powszechnie z Ewangelii. Tyle że ich przebieg
jest nieco inny...
„Piłat zatem zapytał lud, który się zebrał: 'Kogo mam wam
ułaskawić: Jezusa Barabasza czy Jezusa zwanego Mesjaszem?'” Ten szokujący dla
polskiego czytelnika cytat pochodzi z kanonicznego przekładu Nowego Testamentu
na język szwedzki. Jego źródło sięga roku 1928, kiedy to Hjalmar Söderberg
opublikował powieść pt. Jezus Barabasz, w której zawarł wyniki swoich studiów
nad genezą chrześcijaństwa. Książka spotkała się z oburzeniem i potępieniem,
uznano ją za bluźnierczą, za dziwactwo wybitnego pisarza. Musiało minąć ponad
pół wieku, by szwedzka Komisja Biblijna przyznała Söderbergowi w jednym punkcie
rację: Barabasz to nie imię, lecz przydomek. Komisja uznała, że skoro imię
Jezus było w ówczesnej Palestynie popularne, mógł je nosić również uwolniony
złoczyńca. Söderberg w swej powieści sformułował jednak i uzasadnił znacznie
bardziej poważną hipotezę niż tylko tę, że Barabasz miał na imię Jezus...
