NIEBŁAHE IGRASZKI Hjalmar Söderberg

Lato na sztokholmskich szkierach. 18-letnia Lydia i 22-letni Arvid spotykają się na potajemnych schadzkach w świetle księżyca, łączy ich gorące uczucie. Społeczne uwarunkowania końca XIX wieku nie pozwalają im jednak stanąć na ślubnym kobiercu. Ich drogi się rozchodzą. Mija dziesięć
lat. Arvid robi karierę jako dziennikarz, jest recenzentem muzycznym. I właśnie
podczas przedstawienia w operze, które ma zrecenzować, spotyka przypadkiem
Lydię. Dawna namiętność wybucha ze zdwojoną siłą. Nie powtórzą się już jednak
romantyczne schadzki pod gwiazdami. Arvid jest ojcem rodziny, Lydia z naiwnej
panienki przekształciła się w kobietę, która czasami wydaje mu się obca. Czy
mimo to mają szansę?

„Niebłahe igraszki” to historia skomplikowanej miłości, przekonującej psychologicznym
prawdopodobieństwem także dlatego, że kryją się za nią prawdziwe wydarzenia. Kiedy
Söderberg opublikował „Młodość Martina Bircka”, napisała do niego zachwycona
czytelniczka, Maria von Platen. Söderberg się w niej zakochał i nawiązali
romans, który zakończył się gwałtownym zerwaniem. Ten romans stał się
inspiracją do powstania dwóch dzieł: „Niebłahych igraszek” i dramatu
„Gertruda”. Współczesnego czytelnika uderzy też, że mimo zmian zachodzących na
świecie - dziennikarze gazety, w której pracuje Arvid, muszą czekać dwa dni na
artykuł z francuskiej gazety, dziś dotarłby do nich w sekundę - nasze problemy
uczuciowe pozostały dokładnie takie same, jak przed stu laty.

Wielbiciele Söderberga odnajdą w „Niebłahych igraszkach” też to wszystko, co charakteryzuje
jego twórczość: wysmakowany, piękny język, obraz Sztokholmu przełomu XIX i XX
wieku, przenikliwe spojrzenie na sprawy społeczne i naturę człowieka.

„Niebłahe igraszki” - do dziś uchodzące w Szwecji za najlepszą powieść miłosną - zostały
przełożone na dwanaście języków. W 2001 r. doczekały się wydania w Stanach
Zjednoczonych, gdzie trafia niewiele szwedzkich tytułów.